“Wie Chambonnières hoort, hoeft niets anders meer te horen”, zo schreef priester en wiskundige Marin Mersenne in 1636. De jonge Franse klaveciniste Louise Acabo bewijst waarom: Chambonnières’ klavecimbelmuziek is de hoogste kunst voor elke toetsenliefhebber. Een makkie is ze dan weer niet: dit repertoire vraagt om een vertolker die het mechaniek overstijgt en het klavecimbel met dappere souplesse benadert. Acabo wisselt werk van de Franse grootmeester af met composities van Locke, Preston en Byrne: Engels repertoire waarin zijn erfenis hoorbaar is.